कथा कवितांच्या पसा-यांत
मीराला
काहीतरी सापडलं होतं
यंदा...
फ़क्त मला न दिसणारं..!
बेडवरल्या कागदांना तिने
सारलं मातीसारखं
ईकडे तिकडे
आणि हात टेकुन ती बेडवर
सुन्नपणे पाहु लागली...
कदाचित......
तिलाच काहीतरी सापडलं होतं
मी सोडुन ..!
तिने तिची मान आता कलती केली होती
निश्चयाने
तिच्या डोळ्यांतला
एकेक थेंब
बघ्यांप्रमाणे गर्दी करु लागला
रिएक्शनशिवाय
पण... ओठांमधल्या शब्दांनी
एकमेकांना धीर देऊन
मीराला
बोलायला भाग पाडलंच
की....
"इथे कुणाच्यातरी पाठीवरच्या
तीळाचा ठ्सा आहे..."
हे ऎकुन मात्र
माझ्या अश्रुंनी नाही घेतली
बघ्यांची भुमिका
मीराने त्या ठश्याला
अलगद
स्पर्श केला
आणि माझ्या डोळ्यांत पाहीलं
त्या काळ्या तीळाची
डेप्थ
तिला माझ्या नजरेत दिसली
आणि नकळतंच
त्या भयाण शांततेत
दरवळु लागला
पुन्हा
केतकीचा
गंध...
विषारी वायुसारखा...
जो
फ़क्त कळत नव्हता
मीराला
मीरेचाच..!
No comments:
Post a Comment