हि तेव्हाची गोष्ट आहे
जेव्हा बंड्या कॊलेजमध्ये असतांना
त्याला तिचं नाव नव्हतं ठावुक
पण...ठावुक होतं
पुढे काहीतरी होणार आहे..!
आरशासमोर केसांचे
अगणित भांग पाडलेले
आरशानेच सहन केले..त्याचे..!!!
काय करणार..!?
स्वत:लाच कंव्हिंस करायचं होत ना..
(हिरो)..म्हणुन...
हि तेव्हाची गोष्ट आहे
जेव्हा घरी असतांना
खोबरेल तेलाने हेयर जेलची जागा घेतलेली नव्हती
पण...ठावुक होतं
पुढे काहीतरी होणार आहे..!
तिचं फ़ुटलेलं हसु पाहताना
आपण मात्र आवरतं घेतो हसु
कारण तिच्या गालांच कॊम्प्लेक्षन असतं
तर आपल्या गालांवर मुरुमं
बंड्याने त्याच्या मैत्रिणींच्या सल्ल्यांवरुन
घरगुती उपाय म्हणुन
थोबाडावर अनेक मिश्र डाळींच्या पिठाचे
लेप लावलेले
तरीही तिथे अद्याप डाळ शिजलेली नव्हती
हि तेव्हाची गोष्ट आहे
बंड्याची त्वचा उजळलेली
फ़क्त भाग्यावर लेप चढायचा शिल्लक होता
पण...ठावुक होतं
पुढे काहीतरी होणार आहे..!
तिच्या घरात ग्रेट डेन डॊग होता
बंड्याच्या घरात ढेकुण
तिला स्वत:चं बेडरुम होतं
बंड्याला खाटेखालची मोकळी जागा
तिची आई झोपताना कपाळावर किस करायची
बंड्याला पेकटात लाथ मिळायची
तिचा एसी बोटांनी ऒन व्हायचा
बंड्याच्या टेबल फ़ॆनने सध्या त्याला पाहणंच टाळलेलं
तिची पहाट डिजिट्ल क्लॊकने व्हायची
बंड्याची अर्वाच्य शिव्यांनी
तिच्या टॊईलेटला शुभ्र टाईल्स होत्या
आणि इथल्या भिंतींवर मॊर्डन आर्ट
हि तेव्हाची गोष्ट आहे
जेव्हा मशेरीची टुथपेस्ट झालेली नव्हती
पण...ठावुक होतं
पुढे काहीतरी होणार आहे..!
तिची कुठलीतरी सेकंड हॆंड कार होती
बंड्याचा ट्रेनचा सेकंड क्लास
ती कॊलेजमध्ये शिरताना सिक्युरीटीने आयडी कधी चेक केलाच नाही
बंड्या मात्र सदैव संशयित
तिच्या नावासकट तिच्या परफ़्युमचीसुध्दा ओळख होती
बंड्या अजुनही प्रॊक्सीवर जगत होता
तिच्या असण्याने वातावरण जिवंत व्हायचं
आणि बंड्या जिथे जिथे जाईल तिथे कर्फ़्यु
हि तेव्हाची गोष्ट आहे
जेव्हा हातांने लिहलेल्या कवितांचे
एसएमएस झालेले नव्हते
पण...ठावुक होतं
पुढे काहीतरी होणार आहे..!
to be continued...............
