३१ ऒक्टोबरच्या मध्यरात्री
लिविंग रुममधल्या
कागदाच्या ढिगा-यात
स्वत:लाच कवटाळुन बसलेली
विवस्त्रपणे
मीरा.....!!
जणू कागदांसारखंच फ़ाटण्यासाठी
मी कागदांचा पसारा आवरताना
लक्षात आलं
कि...
तिने स्वत:च्या त्वचेवर
शाई
ओतली होती
अंगभर..!
माझी इच्छा नसुनही
मी
तिला
स्पर्श केला.....
आणि ती...
बिलगली
त्याच अवस्थेत
एखाद्या शाईपेनासारखी
कदाचित तिला...
माझ्या मनात उतरायचं होतं....
कथा बनुन
कदाचित तिला
काहीतरी गिरवायचं होतं
ओरबाडुन
कदाचित तिला
व्यक्त व्हायचं होतं
कदाचित
विवस्त्र होऊन..!
पण...कदाचित तिला
हे ठावुक नव्हतंच...कि...
दर्जा
शाईचा नसुन
विचारांचा असतो
शाई संपल्यावरही
विचारथांबत नाही..!
मीरा....
तु भिंत असतीस....तर
निदान तुझ्यावर
डोकं टेकायला हरकत नव्हती
कारण भिंतीवर
गिरवताना
कोरताना
खोल शिरता तरी येतं
तुझ्यावर तुलाच
गिरवण्याची
कल्पनासुध्दाआलेली
मला....
पण आता...
कमिट्मेंट
भिंतीशी आहे...
मी तिला नाही टाळु शकत...
जे तुला
माझ्याबाबतीत
जमलं..!!!!
जाताना
फ़क्त
शाई पुसण्याचा
प्रयत्न कर
जबाबदारीने...
कारण ती सुकल्यावर
डाग
उरतात
ते मनातंच
बरे..!
नाहीतर तुझ्या कृष्णाला
तुझ्यात खोल शिरुन
नाही लिहता येणार
अंधारातील
भगवदगीता..............................................................
