पिकासोचा ब्लु एरा पाहताना
आज कधी नव्हे तितका
सिरीयस झालो.....
त्याच्या सेल्फ़ पोर्ट्रेटमध्ये
मी
स्वत:हुन केव्हा अडकलो
ते कळलंच नाही....
हो पण...
मी मात्र स्वत:ला न्याहळताना
स्वत:लाच पाहीलं
नव्याने...!
साला...
मलाही आणावसा वाटतो
पिंक एरा !
ब्ल्यु एरा !
मध्येच वाटतं की शब्दांना जमेल का
दम्वाझेलचं रुप घ्यायला..?
कदाचित शब्दांना टोकदारपणा
असावा
पण...
क्युबिजम इतका नाही !
गर्निकामधला पॊलिटीकल अप्रोच
आपल्या मनुवादी लिखाणाला येईल का..?
तो शांततेचा कबुतरही पिकासोचाचं
आंब्रोज वोलार्ड सारखा चित्रांचा दलाल
जर
शब्दांचाही
असता
तर...
हातातल्या पेनाला
कुंचला मानायला
हरकत नव्हती एकवेळ......कदाचित.....
पेनाच्या गिरवण्यास
कुंचल्याची ग्रेस नसावीच बहुतेक
नाहीतर
आभाळ लिहण्यातला व रंगविण्याचा
फ़रक कळलाच नसता...
शेवटी रंगसंगतीत विरघळण्याचं
भाग्य
शाईला नसतंच
शाई फ़क्त वाहत असते
लमाण
न कळलेल्या अर्थांचं
उच्चारांची
वाट बघत....
No comments:
Post a Comment