Tuesday, March 29, 2011

तनाचे श्लोक

मना कल्पना पापबुध्दी नको रे
नशा एवढी त्यात शुध्दी नको रे
असु बॆचलर आम्ही अमुचेही
रिलेशनचीही उगीच रद्दी नको रे

सदाचार हा थोर सांडु नये तो
तरी मादीला नर सांगुन नेतो
बिचारे इथे एकटे प्रेमवीर
होऊन घट्ट वोडक्यानेही धीर घेतो

नको रे मना क्रोध हा खेदकारी
इथे तापतेही बिछान्यात स्वारी
क्षणार्धात कन्फ़्युजनही अंगिकारु
किती संपले अवघे नका हो विचारु

जगी सर्व सुखी असा कोण आहे
मादीला शिकवणरा असा द्रोण आहे
तिला नरबळींचा असे छंद निराळा
कुठल्या बिळात कुठला उंदीर आहे

मरे एक त्याचा दुजा शोक वाहे
जुना प्रेमवीर नव्यासंग आहे
त्यालाच काळजी मादीची थोडीफ़ार
बदलले विचार बदलला आकार

देहे त्यागिता किर्ती मागे उरावी
नि:शब्द मनेही वांझोटी स्मरावी
इथे आरशात हसे अपराधी
नराला कशीही मिळे रोज मादी

घडें भोगणे सर्वही कर्मयोगे
नराने मादीला पटवले प्रयोगे
बुडातुन तरी न असा माज जाई
जुन्या प्रेमवीरास अल्कोहोलची अंगाई...!!




No comments:

Post a Comment