Friday, April 9, 2010

चकवा

स्वत: हसावे
अन हसवावे
अश्रुंना छेडत थोडे
क्षणांत डोळ्यांतुन फ़सवावे
खिदळत पळवावे घोडे

खिन्न इथेही असतो
इथल्या श्वासांमधला काळ
शब्दांमुळे उलगडते शुभ्र
ओठांमधली माळ

हास्याचे हे पुण्य आगळे
अश्रुंना कळले नाही
सावध राहुनी नजरेतुन
ते उगाच गळले नाही

No comments:

Post a Comment